Ciężar właściwy izolacji: gęstość i masa 1 m³

Każde ciało fizyczne ma cechy mówiące o jego właściwościach. W odniesieniu do materiałów termoizolacyjnych jednym z głównych parametrów fizycznych jest gęstość albo ciężar właściwy izolacji. Gęstość substancji zwykle mierzy się w kg/m³. Znaczenie informacji o tym, ile waży metr sześcienny izolacji, zależy od obszaru zastosowania.

• Gęstość i porowatość izolacji zwykle są ze sobą powiązane: im więcej zamkniętych albo nieruchomych porów powietrznych ma materiał, tym niższa jego gęstość i przewodność cieplna. Izolacji nie należy jednak wybierać wyłącznie według gęstości, bo ważne są też struktura porów, wilgotność, wytrzymałość i warunki stosowania.

• Masę izolacji trzeba znać przy obliczaniu obciążenia konstrukcji. Betonu komórkowego nie można jednak traktować jako izolacji, ponieważ jego gęstość jest dość duża i wynosi ponad 400 kg/m³.

• Większość materiałów izolacyjnych wymaga dodatkowej warstwy ochronnej. Znając ich gęstość, można określić, jak mocna powinna być taka powłoka. Mała, czyli niska, gęstość materiału oznacza słabe fizyczne powiązanie cząstek strukturalnych, a w konsekwencji szybsze niszczenie.

• Izolacje o różnej gęstości mają konkretne przeznaczenie. Jedne są przeznaczone do ocieplania stropów, dachów, ścian i podłóg, inne do dużych obciążeń w budownictwie drogowym. W zależności od celu i wymaganej wytrzymałości należy wybierać materiały termoizolacyjne o odpowiednim ciężarze właściwym.

Ciężar właściwy różnych rodzajów termoizolacji

Wskaźniki gęstości różnią się nie tylko w zależności od rodzaju izolacji, ale także od typu różnych modyfikacji tego samego materiału. Producent powinien podawać takie parametry jak masa objętościowa izolacji, odpowiadająca gęstości materiału, oraz masa opakowania izolacji.

Tabela zakresów ciężaru właściwego różnych rodzajów izolacji

• Wełna mineralna ma szeroki zakres gęstości. Materiał o największym ciężarze właściwym, 190-200 kg/m³, stosuje się do izolacji dachów. Izolację o masie 35 kg/m³ wykorzystuje się do montażu w konstrukcjach szkieletowych.

• Płyty styropianowe EPS zwykle mają gęstość około 10-35 kg/m³, a gęstsze odmiany specjalne spotyka się rzadziej. Zastosowanie zależy także od wytrzymałości na ściskanie, palności, nasiąkliwości i zaleceń producenta.

• Ekstrudowany polistyren ekspandowany. Gęstość mieści się w zakresie od 28 do 35 kg/m³ i zależy od technologii produkcji. Zakres zastosowania jest bardzo szeroki. Szczególnie gęste odmiany stosuje się w budownictwie drogowym.

• Penoizol nanoszony w postaci ciekłej ma bardzo wysoką porowatość i gęstość 10 kg/m³. Materiał jest bardzo kruchy, ale ma dobre właściwości termoizolacyjne. Wymaga dodatkowej powłoki.

• Spieniony polietylen stosuje się do ocieplania podłóg, konstrukcji szkieletowych i systemów instalacyjnych. Ciężar właściwy zwykłego materiału rolkowego wynosi około 24 kg/m³. Odmiany zbrojone albo foliowane mogą mieć gęstość do 60 kg/m³.

• Szkło piankowe stosuje się do izolacji dachów, elewacji i fundamentów. Jest mocne, gęste, odporne na agresywne działanie środowiska i nie wymaga dodatkowej powłoki. Jego ciężar właściwy dochodzi do 400 kg/m³. Lżejsze odmiany mają gęstość około 100 kg/m³. Przewodność cieplna szkła piankowego jest porównywalna z parametrami wełny bazaltowej.