Soortelijk gewicht van rubber, eigenschappen, soorten en waardetabel
Rubber is een natuurlijke of synthetische elastomeer die de basis vormt voor de productie van rubber en veel rubberproducten. Natuurrubber wordt verkregen uit latex van rubberhoudende planten, terwijl synthetische soorten chemisch uit monomeren worden geproduceerd. Het materiaal wordt gewaardeerd om zijn hoge elasticiteit, het vermogen om na vervorming de vorm te herstellen en goede weerstand tegen water.
In de industrie wordt rubber niet alleen als zelfstandige grondstof gebruikt, maar ook als component van rubbermengsels. Aan zulke mengsels worden vulstoffen, weekmakers, vulkanisatiemiddelen en andere additieven toegevoegd, waardoor een materiaal met de gewenste hardheid, sterkte, vorstbestendigheid, oliebestendigheid of slijtvastheid kan worden verkregen.
Tabel met soortelijk gewicht van rubber
Het gewicht van rubber hangt af van samenstelling, merk, hoeveelheid additieven en meetomstandigheden. Voor referentieberekeningen gebruikt men meestal een bereik van soortelijk gewicht van 0,91 tot 0,92 g/cm³. Dit betekent dat 1 m³ rubber ongeveer 910 tot 920 kg weegt.
Hieronder staat een tabel waarmee het orienterende gewicht van rubber snel kan worden bepaald bij volume- en massaberekeningen.
| Materiaal | Soortelijk gewicht, g/cm³ | Gewicht van 1 m³, kg |
| Rubber | Van 0,91 tot 0,92 | Van 910 tot 920 |
Eigenschappen en soorten rubber
Rubbers worden meestal verdeeld in materialen voor algemeen gebruik en voor speciale toepassingen. Rubbers voor algemeen gebruik worden toegepast waar elasticiteit, sterkte en veelzijdigheid van het rubbermengsel belangrijk zijn. Tot deze groep behoren butadieen-, polybutadieen-, butyl-, ethyleen-propyleen-, ethyleen-propyleen-dieen- en polyisopreenmaterialen.
Rubbers voor speciale toepassingen worden gebruikt om rubber met bijzondere eigenschappen te verkrijgen: verhoogde oliebestendigheid, vorstbestendigheid, slijtvastheid, weerstand tegen agressieve media of verbeterde hechting. Hiertoe behoren chloropreen-, butadieen-nitril-, urethaan-, gehalogeneerde, polysulfide- en siliconenrubbers.
De eigenschappen van een concreet rubber bepalen het toepassingsgebied. Bij de productie van producten wordt een receptuur voor het rubbermengsel gekozen waarbij type rubber, vulstoffen, weekmakers en technologische additieven worden meegenomen. Daardoor kunnen uit een basismateriaal producten met verschillende gebruikseigenschappen worden verkregen.
Belangrijke eigenschappen van rubber zijn:
- hoge elasticiteit en vermogen om na vervorming de vorm te herstellen;
- ondoordringbaarheid voor water en veel gassen;
- mogelijkheid om hardheid, sterkte en bestendigheid te veranderen via de samenstelling van het rubbermengsel;
- geschiktheid voor de productie van banden, afdichtingen, riemen, pakkingen, schoenmaterialen en andere rubberproducten.
Veelgestelde vragen
Kan de dichtheid van rubber worden gebruikt voor nauwkeurige berekeningen?
De dichtheids- en gewichtswaarden voor rubber in dit artikel zijn referentiewaarden. Ze zijn geschikt voor voorlopige schattingen, maar ontwerp-, bouw-, productie- en andere kritieke berekeningen moeten worden gecontroleerd aan de hand van normen, technische fiches of meetresultaten.
Waarom kan het werkelijke gewicht van rubber afwijken van de tabel?
Het werkelijke gewicht van rubber hangt af van samenstelling, vochtigheid, temperatuur, porositeit, fractiegrootte, materiaalkwaliteit en meetomstandigheden. Daarom kunnen werkelijke waarden afwijken van gemiddelde tabelgegevens.
Hoe bereken je de massa van rubber op basis van dichtheid?
Gebruik voor een benaderde berekening de formule: massa = dichtheid x volume. Als de dichtheid van rubber in kg/m3 staat en het volume in m3, is het resultaat in kilogram.