Sfery i obszary zastosowania zaprawy wapiennej. Gdzie stosuje się zaprawę wapienną?

Tlenek wapnia, czyli wapno niegaszone, stosuje się w bardzo różnych sferach życia człowieka: w rolnictwie, ogrodnictwie i przemyśle spożywczym. Najczęściej jednak wapno wykorzystuje się w budownictwie do produkcji różnych zapraw. Zaprawy wapienne odgrywają ważną rolę w każdym procesie budowlanym, ponieważ dobrze pochłaniają wilgoć i charakteryzują się wysoką plastycznością.

Cechy prostej zaprawy wapiennej

Zaprawy wapienne mogą być proste albo złożone. W zaprawie prostej składnikiem wiążącym jest tylko jedna substancja, czyli wapno, a w złożonej kilka składników, na przykład cement, gips i wapno.

Prosta zaprawa wapienna jest mieszaniną wapna gaszonego, wody i piasku. Do przygotowania takiej zaprawy używa się pojemnika, do którego najpierw wsypuje się wapno, a następnie małymi porcjami dodaje wodę. Bardzo ważne jest zachowanie proporcji, ponieważ od konsystencji takiej zaprawy zależy wytrzymałość i niezawodność wykonanych prac.

Cechy złożonej zaprawy wapiennej

Jak wspomniano wcześniej, złożona zaprawa wapienna zawiera od razu kilka wypełniaczy. Wyróżnia się zaprawy wapienno-piaskowe, wapienno-cementowe i wapienno-gipsowe. Zaletą takich zapraw jest podwyższona plastyczność, wytrzymałość i lepsza przyczepność. Pozwala to wykonywać różne prace budowlane zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynku, w regionach o różnym klimacie i wilgotności.

Warto zaznaczyć, że zaprawy wapienne mogą być chude, normalne albo tłuste. Różnią się tłustością i ilością poszczególnych składników mieszanki. Trzeba wiedzieć, że chuda zaprawa z powodu niskiej zawartości spoiwa ma skłonność do pękania po wyschnięciu, a tłustą zaprawę trudno się nakłada.

Zastosowanie zaprawy wapienno-gipsowej

Zaprawa wapienno-gipsowa zawiera wapno, wodę, gips i piasek. Gips dodaje się nieprzypadkowo: skraca czas wiązania, ponieważ proste zaprawy wapienne wiążą dość wolno. W ten sposób otrzymuje się mocną, gęstą zaprawę, która może znacznie przyspieszyć cały proces budowlany. Aby przygotować zaprawę wapienno-gipsową, najpierw miesza się ciasto wapienne, a następnie dodaje pozostałe wypełniacze. Stosuje się ją do wewnętrznych i zewnętrznych prac tynkarskich. Ten rodzaj zaprawy używany jest w rejonach o suchym klimacie, a pomieszczenia, w których trzeba otynkować ściany, powinny mieć niewielką wilgotność powietrza.

Zastosowanie zaprawy wapienno-cementowej

Jednym z najpopularniejszych wypełniaczy do zaprawy wapiennej jest cement. Dodaje się go do zaprawy w określonych celach budowlanych, na przykład do prac wykończeniowych i elewacyjnych. Popularność zaprawy wapienno-cementowej wynika ze stosunkowo niskiej ceny, wytrzymałości i plastyczności, a także dobrej przyczepności do powierzchni. Do przygotowania takiej zaprawy należy używać wyłącznie dobrej jakości wapna gaszonego. Zaprawa wapienno-cementowa jest aktywnie stosowana do prac wykończeniowych w pomieszczeniach o wysokiej wilgotności. Można nią łatwo otynkować ściany z cegły, drewna i betonu.

Zastosowanie zapraw wapienno-piaskowych

Ten rodzaj zaprawy polega na wymieszaniu wapna, wody i piasku. Piasek powinien być wcześniej przesiany i wypłukany, a dodatkowo trzeba uwzględnić właściwe proporcje. Optymalny stosunek wapna do piasku wynosi około 1:2 albo 1:3. Zaprawa z dodatkiem piasku jest dość tania, ale bardzo często dla lepszego rezultatu dodaje się cement jako dodatkowy składnik wiążący. W takim przypadku najlepiej zastosować od 3 do 6 części piasku na jedną część cementu. Zaprawy wapienno-piaskowe i wapienno-piaskowo-cementowe stosuje się do murowania cegieł i prac tynkarskich.

Sfery i obszary zastosowania zapraw wapiennych zasadniczo ograniczają się do budownictwa. Jak jednak wiadomo, budownictwo jest bardzo złożoną branżą z wieloma procesami technologicznymi, a właśnie w nich potrzebne są zaprawy wapienne. Z ich pomocą można zbudować solidny i trwały dom.