Sfery i obszary zastosowania zaprawy wapiennej. Gdzie stosuje się zaprawę wapienną?

Wapno stosuje się w różnych dziedzinach: w rolnictwie, ogrodnictwie, przemyśle i budownictwie. Do zapraw budowlanych zwykle nie używa się bezpośrednio wapna niegaszonego, lecz wapna gaszonego albo ciasta wapiennego. Zaprawy wapienne ceni się za plastyczność, urabialność, paroprzepuszczalność i dobrą współpracę z miękkimi, porowatymi materiałami.

Cechy prostej zaprawy wapiennej

Zaprawy wapienne mogą być proste albo złożone. W zaprawie prostej składnikiem wiążącym jest tylko jedna substancja, czyli wapno, a w złożonej kilka składników, na przykład cement, gips i wapno.

Prosta zaprawa wapienna jest mieszaniną wapna gaszonego albo ciasta wapiennego, wody i piasku. Przy przygotowaniu ważne jest użycie już zgaszonego wapna, przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i dobór proporcji do konkretnego zadania. Wytrzymałość i trwałość wykonanych prac zależą od składu, jakości piasku, ilości wody i warunków twardnienia.

Cechy złożonej zaprawy wapiennej

Jak wspomniano wcześniej, złożona zaprawa wapienna zawiera kilka spoiw albo dodatków. Wyróżnia się zaprawy wapienno-piaskowe, wapienno-cementowe i wapienno-gipsowe. Dodatki dobiera się do warunków pracy: cement zwiększa wytrzymałość i odporność na wilgoć, gips przyspiesza wiązanie, a wapno poprawia plastyczność i łatwość nakładania.

Warto zaznaczyć, że zaprawy wapienne mogą być chude, normalne albo tłuste. Chuda zaprawa zawiera zbyt mało spoiwa, dlatego gorzej przylega, jest mniej plastyczna i może się osypywać. Zbyt tłusta zaprawa zawiera nadmiar spoiwa, mocniej się kurczy i może pękać podczas wysychania. W praktyce dąży się do składu normalnego, który łatwo się nakłada i nie daje nadmiernego skurczu.

Zastosowanie zaprawy wapienno-gipsowej

Zaprawa wapienno-gipsowa zawiera wapno, wodę, gips i piasek. Gips dodaje się w celu skrócenia czasu wiązania, ponieważ proste zaprawy na wapnie powietrznym twardnieją powoli. Taki skład stosuje się głównie do wewnętrznych prac tynkarskich w suchych pomieszczeniach. W strefach wilgotnych i na odsłoniętych powierzchniach zewnętrznych dodatki gipsowe należy stosować ostrożnie albo ich unikać, ponieważ gips jest wrażliwy na długotrwałe zawilgocenie.

Zastosowanie zaprawy wapienno-cementowej

Jednym z najpopularniejszych wypełniaczy do zaprawy wapiennej jest cement. Dodaje się go do zaprawy w określonych celach budowlanych, na przykład do prac wykończeniowych i elewacyjnych. Popularność zaprawy wapienno-cementowej wynika ze stosunkowo niskiej ceny, wytrzymałości i plastyczności, a także dobrej przyczepności do powierzchni. Do przygotowania takiej zaprawy należy używać wyłącznie dobrej jakości wapna gaszonego. Zaprawa wapienno-cementowa jest aktywnie stosowana do prac wykończeniowych w pomieszczeniach o wysokiej wilgotności. Można nią łatwo otynkować ściany z cegły, drewna i betonu.

Zastosowanie zapraw wapienno-piaskowych

Ten rodzaj zaprawy polega na wymieszaniu wapna, wody i piasku. Piasek powinien być przesiany i oczyszczony z nadmiaru zanieczyszczeń, a proporcje dobiera się według przeznaczenia zaprawy i wymagań wytrzymałościowych. Często stosuje się proporcje około 1:2 albo 1:3 dla wapna i piasku, ale nie istnieje uniwersalny skład dla wszystkich prac. Aby zwiększyć wytrzymałość i odporność na wilgoć, do mieszanki można dodać cement, otrzymując zaprawę wapienno-cementową albo cementowo-wapienną.

Obszary zastosowania zapraw wapiennych dotyczą przede wszystkim budownictwa i renowacji. Stosuje się je do murowania, tynkowania, naprawy starych murów ceglanych i kamiennych, a także tam, gdzie ważne są plastyczność i paroprzepuszczalność. Przy wyborze składu trzeba uwzględnić wilgotność, temperaturę, materiał podłoża i wymagania wytrzymałościowe.