Ciężar właściwy niklu, jego właściwości, marki i tabela wartości

Nikiel jest pierwiastkiem chemicznym czwartego okresu i dziesiątej grupy układu okresowego. Prosty nikiel to dobrze kowalny i bardzo plastyczny metal przejściowy o białej barwie ze srebrzystym odcieniem.

Nazwa tego pierwiastka wiąże się z wydzielaniem gazów arsenowych podczas wytopu rudy. W niemieckiej mitologii tak nazywano złego ducha, który miał podrzucać górnikom zamiast miedzi rudę niklu.

Tabela ciężaru właściwego niklu

Masa tego materiału zależy od ciężaru właściwego niklu. W obliczeniach praktycznych zwykle korzysta się z wartości referencyjnych gęstości, ponieważ wynik zależy od czystości metalu, temperatury i stanu próbki. Średni ciężar właściwy niklu wynosi około 8,9 g/cm³.

Dla ułatwienia obliczeń takich wskaźników jak masa niklu i jego ciężar właściwy poniżej przedstawiono tabelę z tymi wartościami oraz innymi przeliczeniami dla różnych jednostek.

Właściwości niklu

Nikiel w zwartej postaci jest bardzo plastyczny i dobrze poddaje się obróbce ciśnieniowej. W powietrzu jest stosunkowo stabilny dzięki ochronnej warstwie tlenkowej. Temperatura topnienia niklu wynosi około 1455 °C, a temperatura wrzenia około 2913 °C. Nikiel należy do grupy metali ciężkich.

Do głównych właściwości należą:

• rezystywność elektryczna wynosi 0,0684 μΩ·m;
• gęstość materiału wynosi 8,902 g/cm³;
• masa atomowa materiału wynosi 58,69 u;
• ciepło właściwe wynosi około 0,443 kJ/(kg·K);
• objętość molowa wynosi 6,6 cm³/mol;
• przewodność cieplna wynosi 90,9 W/(m·K).

Najbardziej trwałym stopniem utlenienia niklu jest +2. Nikiel ma dobrą odporność korozyjną w powietrzu, wodzie i środowiskach zasadowych dzięki zdolności do tworzenia warstwy ochronnej. Odporność na kwasy zależy jednak od warunków: nikiel rozpuszcza się w gorącym stężonym kwasie siarkowym oraz w rozcieńczonym kwasie azotowym. W połączeniu z tlenkiem węgla tworzy bardzo trujący i lotny karbonyl. W postaci proszku nikiel może się palić; w zwartej postaci zwykle nie.

Marki niklu

We współczesnym przemyśle istnieje wiele różnych rodzajów niklu. Do podstawowych należą:

• Grupa N0 i N1. Nikiel pierwotny z zawartością samego materiału i kobaltu nie mniejszą niż odpowiednio 99,3% i 99,93%. Ten rodzaj jest produkowany w postaci pasów, płyt i arkuszy otrzymywanych w procesie elektrolizy.
• Grupa N2, N3 i N4. Nikiel pierwotny z zawartością samego materiału i kobaltu nie mniejszą niż odpowiednio 99,8%, 99,93% i 99,93%. Ten rodzaj jest produkowany w postaci granulek, płyt, odcinków, pasów, wlewków i arkuszy katodowych otrzymywanych przez przetop, rafinację ogniową, prasowanie i elektrolizę.
• Grupa NP1, NP2, NP3 i NP4. Nikiel półfabrykatowy z zawartością samego materiału i kobaltu nie mniejszą niż odpowiednio 99,99%, 99,5%, 99,3% i 99%. Ten rodzaj jest produkowany w postaci prętów, pasów, arkuszy, drutu i taśm.
• Grupa NPA1 i NPA2. Anodowy nikiel półfabrykatowy z zawartością samego materiału i kobaltu nie mniejszą niż odpowiednio 99,7% i 99%.
• Grupa NPAN. Anodowy nikiel półfabrykatowy niepasywujący się z zawartością samego materiału i kobaltu nie mniejszą niż 99,4%, produkowany w postaci wyrobów: prętów oraz arkuszy. Grupa ta charakteryzuje się brakiem warstwy o dużym oporze.
• Grupa NK0 i NK2. Nikiel krzemowy z zawartością samego materiału i kobaltu nie mniejszą niż 99,4%. Produkowany wyłącznie jako wyrób w postaci drutu.
• Grupa NMts1, NMts2, NMts2,5 i NMts5. Nikiel manganowy z zawartością samego materiału i kobaltu nie mniejszą niż 98,5%. Produkowany wyłącznie jako wyrób w postaci drutu.