Ciężar właściwy kobaltu, jego właściwości, zastosowanie i tabela wartości

Kobalt jest pierwiastkiem ósmej grupy podgrupy pobocznej układu okresowego pierwiastków chemicznych. W prostej postaci kobalt to metal lekko żółtawobiały ze srebrzystym odcieniem, niebieskawym albo różowawym połyskiem. Materiał ten występuje w dwóch modyfikacjach: kobalt o heksagonalnej ciasno upakowanej sieci oraz kobalt o sieci regularnej ściennie centrowanej. Temperatura przejścia między tymi dwiema modyfikacjami wynosi 427 °C.

Kobalt w większości przypadków pozyskuje się z rud niklu, które poddaje się obróbce roztworami amoniaku i kwasu siarkowego. Możliwe są także metody obróbki stosowane w pirometalurgii, które przewidują użycie chlorku kobaltu albo zwykłego chloru.

Tabela ciężaru właściwego kobaltu

Ponieważ kobalt jest materiałem złożonym, samodzielne obliczenie jego ciężaru właściwego w warunkach terenowych nie jest możliwe. Takie obliczenia wykonuje się w specjalnych laboratoriach chemicznych. Znany jest jednak średni ciężar właściwy kobaltu, który wynosi 8,9 g/cm³.

Dla uproszczenia obliczeń poniżej znajduje się tabela z wartościami takich parametrów jak masa kobaltu i jego ciężar właściwy w zależności od jednostek miary.

Właściwości kobaltu

Kobalt zalicza się do metali twardych. Jak wspomniano wcześniej, kobalt ma dwie modyfikacje zależne od temperatury. Do 427 °C stabilny jest kobalt o heksagonalnej ciasno upakowanej sieci, a w temperaturach od 427 do 1494 °C stabilny jest kobalt o sieci regularnej ściennie centrowanej. Ten rodzaj metali zalicza się do ferromagnetyków, a punkt Curie wynosi 1121 °C. Żółtawy odcień nadaje kobaltowi cienka warstwa tlenków.

Pierwiastek ten przy temperaturach powyżej 300 °C utlenia się na powietrzu. Dobrze reaguje z halogenami i fluorem przy ogrzewaniu. W reakcji z siarką tworzą się dwie różne modyfikacje: forma alfa koloru szarego ze srebrzystym odcieniem i forma beta koloru czarnego. Tworzy złożone związki z innymi utleniającymi się pierwiastkami, takimi jak fosfor, selen, bor, węgiel, azot i krzem.

Kobalt ma zdolność rozpuszczania wodoru bez tworzenia przy tym związków.

Zastosowanie kobaltu

Dzięki różnym typom związków kobalt jest szeroko stosowany w różnych kierunkach. Do głównych należą:

• Wytwarzanie narzędzi obróbczych z użyciem kobaltu w celu zwiększenia odporności na wysoką temperaturę i poprawy właściwości mechanicznych
• Produkcja urządzeń do zapisu magnetycznego, rdzeni transformatorów i silników elektrycznych z użyciem kobaltu dzięki jego właściwościom magnetycznym
• Tworzenie magnesów trwałych, w których kobalt stosuje się w udziale około 50 procent
• Zastosowanie jako katalizator chemiczny
• Produkcja akumulatorów litowych, w których kobalt jest używany jako dodatni elektrod wysokowydajnego typu
• Produkcja termogeneratorów o wysokim współczynniku sprawności
• Zastosowanie kobaltu-60 jako źródła promieniotwórczego w medycynie, sterylizacji i przemysłowej defektoskopii gamma; okres półtrwania wynosi około 5,27 roku