Soortelijk gewicht van verf. Gewicht van 1 liter verf
Verf wordt in de bouw niet alleen decoratief gebruikt, maar ook als bescherming van oppervlakken tegen ongunstige omgevingsfactoren. Eisen voor vloeren, wanden, radiatoren en plafonds verschillen, net als chemische samenstelling, doel en plaats van gebruik.
Soorten verf
Verf voor bouw en afwerking kan in drie grote groepen worden verdeeld:
- Emulsieverf.
Dit zijn samenstellingen op basis van een stabiele emulsie van water, bindmiddel en kleurstof. Afhankelijk van de basis bestaan wateremulsieverven als acryl-, minerale, silicaat- en siliconenverven.
Met emulsieverf is eenvoudig te werken: ze wast gemakkelijk van handen en gereedschap, droogt snel, heeft geen scherpe geur en geeft een prettige textuur. Het gedroogde oppervlak is vrij vochtbestendig, vooral bij verf met speciale additieven zoals siliconen, latex of waterglas. Zulke verf delamineert niet, oppervlakken blijven ademen en speciale wateremulsies zijn geschikt voor buitenwerk.
Een variant is waterdispersieverf. De bijzonderheid is verhoogde vochtbestendigheid; aanbrengen moet gebeuren bij de door de fabrikant aangegeven temperatuur.
- Alkydverf.
Het bindmiddel is alkydhars. Er zijn email- en olieverven. Alkydverven zijn bestand tegen weersinvloeden, licht en water. Ze kunnen worden gebruikt op hout, metaal en gepleisterde oppervlakken binnen en buiten.
Alkyd- en olieverven kunnen langer drogen dan watergedragen samenstellingen. Tijdens aanbrengen en drogen geven oplosmiddelhoudende producten vluchtige organische stoffen af, daarom is goede ventilatie en opvolging van de fabrikantvoorschriften nodig. Als oplosmiddelen gebruikt men white spirit, terpentijn en vergelijkbare producten; benzine is niet voor elke verf geschikt.
- Silicaatverf.
De basis is waterglas, verdund met water. Tot deze categorie behoren kalkverf en andere minerale verven, bijvoorbeeld op cementbasis. Ze worden vlak voor gebruik bereid.
Kenmerken van silicaatverf:
- slechte compatibiliteit met andere soorten verf;
- hoge dampdoorlatendheid van de minerale coating bij een geschikte ondergrond;
- vocht kan door de losse gedroogde laag dringen;
- bestand tegen temperatuurschommelingen.
Silicaatverven worden vooral gebruikt op minerale ondergronden zoals pleisterwerk, beton, baksteen en gevels, als het concrete product daarvoor geschikt is. Door het alkalische karakter van waterglas moet men voorzichtig werken en huid en ogen beschermen.
Er bestaan ook andere soorten, zoals epoxyverf voor vochtige industriële ruimtes en polyurethaanverf voor slijtvaste coatings.
Verf kan worden ingedeeld naar bindmiddel, verdunner, toepassingsgebied, uiterlijk van het oppervlak en doel.
Gewicht van verf
Dichtheid is een belangrijke technische indicator. Verschillende verfsoorten hebben hun eigen dichtheid. Waarden staan in de tabel.
Tabel met verfgewicht
| Type verf | Dichtheid (g/cm³) | Soortelijk gewicht (kg/m³) | Liters in 1 kg |
|---|---|---|---|
| acryl | 1,3-1,4 | 1300-1400 | 0,740 |
| silicaat | 1,15-1,2 | 1150-1200 | 0,833 |
| siliconen | 1,55 | 1550 | 0,645 |
| olie | 1,4-2,5 | 1400-2500 | 0,52 |
| polyurethaan | 1,5 | 1500 | 0,67 |
| epoxy | 1,4 | 1400 | 0,714 |
| 1,2 | 1200 | 0,833 |
Veelgestelde vragen
Hoeveel weegt 1 liter verf?
Het gewicht hangt af van het verftype. Volgens de tabel weegt 1 liter acrylverf ongeveer 1,3-1,4 kg, silicaatverf 1,15-1,2 kg en olieverf 1,4-2,5 kg.
Waarom wegen verven met hetzelfde volume verschillend?
De dichtheid hangt af van bindmiddel, pigmenten, vulstoffen, oplosmiddel of water en het doel van de coating. Voor exacte berekening gebruik je het productblad.
Hoe zet je kilogram verf om naar liters?
Liters krijg je door de massa te delen door de dichtheid. De tabel geeft ook de omgekeerde richtwaarde: liters per 1 kg voor verschillende verfsoorten.