Soortelijk gewicht van verf. Gewicht van 1 liter verf
Verf wordt in de bouw niet alleen decoratief gebruikt, maar ook als bescherming van oppervlakken tegen ongunstige omgevingsfactoren. Eisen voor vloeren, wanden, radiatoren en plafonds verschillen, net als chemische samenstelling, doel en plaats van gebruik.
Soorten verf
Verf voor bouw en afwerking kan in drie grote groepen worden verdeeld:
- Emulsieverf.
Dit zijn samenstellingen op basis van een stabiele emulsie van water, bindmiddel en kleurstof. Afhankelijk van de basis bestaan wateremulsieverven als acryl-, minerale, silicaat- en siliconenverven.
Met emulsieverf is eenvoudig te werken: ze wast gemakkelijk van handen en gereedschap, droogt snel, heeft geen scherpe geur en geeft een prettige textuur. Het gedroogde oppervlak is vrij vochtbestendig, vooral bij verf met speciale additieven zoals siliconen, latex of waterglas. Zulke verf delamineert niet, oppervlakken blijven ademen en speciale wateremulsies zijn geschikt voor buitenwerk.
Een variant is waterdispersieverf. De bijzonderheid is verhoogde vochtbestendigheid; aanbrengen moet gebeuren bij de door de fabrikant aangegeven temperatuur.
- Alkydverf.
Het bindmiddel is alkydhars. Er zijn email- en olieverven. Alkydverven zijn bestand tegen weersinvloeden, licht en water. Ze kunnen worden gebruikt op hout, metaal en gepleisterde oppervlakken binnen en buiten.
Ze drogen vrij lang en geven tijdens het drogen schadelijke stoffen af, omdat de basis lijnolie of lak is. Als oplosmiddelen gebruikt men white spirit, benzine, terpentijn en vergelijkbare samenstellingen.
- Silicaatverf.
De basis is waterglas, verdund met water. Tot deze categorie behoren kalkverf en andere minerale verven, bijvoorbeeld op cementbasis. Ze worden vlak voor gebruik bereid.
Kenmerken van silicaatverf:
- slechte compatibiliteit met andere soorten verf;
- oppervlakken eronder ademen minder;
- vocht kan door de losse gedroogde laag dringen;
- bestand tegen temperatuurschommelingen.
Ze worden gebruikt voor gepleisterde oppervlakken in ruimtes met lage vochtigheid. Door het alkalische karakter moet men er voorzichtig mee werken.
Er bestaan ook andere soorten, zoals epoxyverf voor vochtige industriële ruimtes en polyurethaanverf voor slijtvaste coatings.
Verf kan worden ingedeeld naar bindmiddel, verdunner, toepassingsgebied, uiterlijk van het oppervlak en doel.
Gewicht van verf
Dichtheid is een belangrijke technische indicator. Verschillende verfsoorten hebben hun eigen dichtheid. Waarden staan in de tabel.
Tabel met verfgewicht
| Type verf | Dichtheid (g/cm³) | Soortelijk gewicht (kg/m³) | Liters in 1 kg |
|---|---|---|---|
| acryl | 1,3-1,4 | 1300-1400 | 0,740 |
| silicaat | 1,15-1,2 | 1150-1200 | 0,833 |
| siliconen | 1,55 | 1550 | 0,645 |
| olie | 1,4-2,5 | 1400-2500 | 0,52 |
| polyurethaan | 1,5 | 1500 | 0,67 |
| epoxy | 1,4 | 1400 | 0,714 |
| 1,2 | 1200 | 0,833 |
Veelgestelde vragen
Kan de dichtheid van verf worden gebruikt voor nauwkeurige berekeningen?
De dichtheids- en gewichtswaarden voor verf in dit artikel zijn referentiewaarden. Ze zijn geschikt voor voorlopige schattingen, maar ontwerp-, bouw-, productie- en andere kritieke berekeningen moeten worden gecontroleerd aan de hand van normen, technische fiches of meetresultaten.
Waarom kan het werkelijke gewicht van verf afwijken van de tabel?
Het werkelijke gewicht van verf hangt af van samenstelling, vochtigheid, temperatuur, porositeit, fractiegrootte, materiaalkwaliteit en meetomstandigheden. Daarom kunnen werkelijke waarden afwijken van gemiddelde tabelgegevens.
Hoe bereken je de massa van verf op basis van dichtheid?
Gebruik voor een benaderde berekening de formule: massa = dichtheid x volume. Als de dichtheid van verf in kg/m3 staat en het volume in m3, is het resultaat in kilogram.