Ειδικό βάρος αμιάντου, βάρος, χαρακτηριστικά και είδη

Ο αμίαντος χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο στην κατασκευή αλλά σχεδόν παντού. Ο όρος ενώνει ορυκτά διαφορετικής σύστασης και ιδιοτήτων που σχηματίζουν λεπτές ίνες και χαρακτηρίζονται από καλή αντοχή, θερμική ανθεκτικότητα, αλκαλικότητα και ελαστικότητα. Είναι ινώδες ορυκτό από τις ομάδες των αμφιβόλων και των σερπεντινών, με ιδιότητες όπως η διάσπαση σε εύκαμπτες λεπτές ίνες και η δυνατότητα συστροφής σε νήμα. Διαφορετικά είδη μπορεί να περιέχουν ενώσεις μαγνησίου, νατρίου και σιδήρου.

Η σταθερότητα και η βιολογική συμπεριφορά του στο περιβάλλον καθορίζονται από το μήκος και τη διάμετρο των δεσμίδων ινών. Το μήκος μπορεί να φτάσει μερικά εκατοστά και η διάμετρος συνήθως δεν υπερβαίνει το ένα χιλιοστό. Εξαιτίας αυτού, οι κρυσταλλικές ίνες θεωρούνται πολυμερές ορυκτού τύπου.

Πίνακας ειδικού βάρους αμιάντου

Η πυκνότητα εξαρτάται αισθητά από το ορυκτολογικό είδος. Για υπολογισμούς συμπαγούς υλικού χρησιμοποιείται συνήθως ενδεικτικό εύρος περίπου 2,1-3,3 g/cm³, που αντιστοιχεί σε 2100 έως 3300 kg/m³. Η ακριβής τιμή προσδιορίζεται από το είδος και εργαστηριακά στοιχεία. Ενδεικτικά:

Είδη αμιάντου

Όπως αναφέρθηκε, ο αμίαντος διακρίνεται σε είδη και αποτελείται από ομάδες αμφιβόλων και σερπεντινών που διαφέρουν ως προς την κρυσταλλική δομή:

• Τα σερπεντινικά ορυκτά έχουν στρωματική ή πλακοειδή δομή, όπως ο χρυσοτίλης
• Τα αμφίβολα έχουν αλυσιδωτή δομή, όπως ο κροκιδόλιθος, ο τρεμολίτης, ο αμοσίτης, ο ανθοφυλλίτης και ο ακτινόλιθος

Ο χρωματισμός του προϊόντος διαφέρει ανά είδος και από αυτό προκύπτουν οι διακριτικές ονομασίες. Τα βασικά είδη είναι:

• Λευκός αμίαντος — χρυσοτίλης, λευκής απόχρωσης με πιθανές μικρές μεταβολές. Διαφέρει ως προς την πραγματική παρουσία σιδήρου και ορισμένων άλλων στοιχείων. Οι ίνες του είναι κοίλες, σωληνοειδείς. Λιώνει στους 1550 °C. Έχει αυξημένες θερμομονωτικές ιδιότητες, αλλά χαμηλή αντοχή στα οξέα και χαμηλή θερμική αγωγιμότητα.
• Μπλε αμίαντος — κροκιδόλιθος, πάντοτε κυανός λόγω ιόντων σιδήρου στην επιφανειακή στρώση των ινών. Το πάχος είναι 0,9-1,8 μm. Ως προς την αντοχή δεν υστερεί από τον λευκό και κατατάσσεται στις πρώτες θέσεις. Λιώνει μεταξύ 930 και 1150 °C. Το μέσο μήκος ινών είναι 20 mm, αλλά μερικές φορές φτάνει τα 50 mm ή περισσότερο.
• Καφέ αμίαντος — αμοσίτης, καφέ απόχρωσης με πιθανές μικρές μεταβολές. Έχει πολύ μακριές ίνες, περίπου 100-250 mm, πάχους από 0,7 έως 0,2 μm. Η κύρια διαφορά από τον χρυσοτίλη είναι ότι διαχωρίζεται σε ίνες πολύ δυσκολότερα.

Σημαντικά χαρακτηριστικά είναι η θερμική αντοχή και η χημική σταθερότητα των ινών, αλλά διαφέρουν ανά είδος. Ο χρυσοτίλης αντιστέκεται λιγότερο στα οξέα, ενώ οι αμφιβολικές ποικιλίες είναι συνήθως πιο οξύμαχες. Κάθε αμίαντος, όμως, είναι επικίνδυνος όταν δημιουργείται σκόνη, γι' αυτό τα παλιά αμιαντούχα υλικά δεν πρέπει να κόβονται, να τρυπιούνται ή να αποξηλώνονται χωρίς κανόνες ασφαλείας.