Soortelijk gewicht van rubbergranulaat: gewicht van 1 m³

Afgedankte autobanden zijn uitstekende secundaire grondstof voor de productie van verschillende materialen, bijvoorbeeld rubbertegels voor sport- en speelplaatsen, nieuwe rubbermengsels, modificaties van bitumen en bitumenmastiek, vloerbedekkingen voor werkplaatsen, sportinventaris enzovoort. Om rubberafval te kunnen gebruiken, moet het worden verwerkt tot een halffabricaat dat rubbergranulaat wordt genoemd.

Verwerking bestaat uit het vermalen van oude autobanden tot zeer kleine deeltjes van 0,2 tot 5 mm. Daarbij behoudt elk deeltje, ongeacht vorm en grootte, de moleculaire structuur en eigenschappen van het elastomeer. Voor verder gebruik van rubbergranulaat moeten verschillende methoden voor activering van de oppervlaktelagen worden toegepast.

Productie van rubbergranulaat

Voor de productie van rubbergranulaat kunnen verschillende methoden worden gebruikt om oude rubbertechnische producten te vernietigen. De meest effectieve methode, vermalen, kan plaatsvinden door snijdende, elektromagnetische of ultrasone werking, schuifvervorming, elektriciteit, laser, schokgolf of explosiecirculatie. Bij verschillende temperaturen wordt rubber mechanisch in steeds kleinere fracties verdeeld.

Mechanisch vermalen van rubber gebeurt in meerdere fasen, waarbij het soortelijk gewicht of de stortdichtheid van rubbergranulaat verandert.

• In de eerste fase, het snijden van “chips”, schommelt de deeltjesgrootte tot 50 mm. De maximale dichtheid is 490-520 kg/m³.

• In de volgende cyclus is het doel van vermalen het scheiden van het metalen of textiele onderdeel van de band, de koordlaag. Er worden rubberdeeltjes tot 10 mm afgescheiden: rubbergranulaat. Het gewicht van 1 m³ eindproduct is ongeveer 400 kg.

• Trilzeven, lucht- en magnetische scheiders en andere apparaten verwijderen in de volgende fase vreemde insluitingen.

Tabel met gewicht van rubbergranulaat afhankelijk van fractiegrootte

Een andere niet minder effectieve methode, die minder elektriciteit, tijd, ruimte en apparatuurkosten vereist, is schokgolfvermalen. De methode bestaat uit het kritisch afkoelen van afgedankte rubberbanden tot -70 °C. Een explosie vermaalt tot 80% van het materiaal tot de benodigde deeltjesgrootte. In de laatste fase wordt het al schone materiaal verder fijngemaakt.

Vermalen rubbergranulaat heeft een glad oppervlak en slechte hechting. Voor modificatie gebruikt men verschillende fysisch-chemische bewerkingsmethoden, waardoor het materiaal kan worden gebruikt als vulstof voor bitumenmengsels, voor productie van nieuwe banden, voor coatings van stadions, sport- en speelplaatsen, traptreden, matten, als vulstof voor bokszakken, voor atletiekbanen en andere rubbertechnische producten.

Gerelateerde artikelen over rubbergranulaat behandelen onder meer de toepassingsgebieden van dit materiaal.