Specifična težina fluoroplastike: vrste i karakteristike

Fluoroplastika, potrošačima poznatija kao „teflon“, otkrivena je 1938. godine u američkoj kompaniji Kinetic Chemicals. Hemičar Roj Planket slučajno ju je pronašao kada je gasoviti tetrafluoroetilen pod pritiskom napunjen u bocu, a polimerizacijom je nastao beli prah jedinstvenih svojstava.

Karakteristike i oblast primene

Osnovnu namenu odredila su jedinstvena dielektrična svojstva. Dodatne karakteristike su:

• velika gustina i stabilnost dimenzija,
• širok raspon podnošljivih temperatura,
• plastičnost,
• čvrstoća,
• otpornost na vlagu,
• slabo prianjanje površine, odnosno mogućnost samočišćenja,
• otpornost na ultraljubičasto i jonizujuće zračenje,
• otpornost na habanje i abraziju,
• bioinertnost,
• jednostavna obrada.

Ove karakteristike omogućile su primenu materijala u najrazličitijim oblastima. Fluoroplastika se široko koristi u domaćinstvu, prehrambenoj industriji, automobilskoj industriji, medicini i drugim granama proizvodnje. Od nje se izrađuje mnoštvo predmeta koji nas okružuju. Među njima su:

• izolacija provodnika, creva, cevi, posude i ribolovački najlon,
• netkani negorivi materijali, tehničke tkanine i zaštitne folije,
• membrane otporne na toplotu, ležajevi i automobilski delovi,
• delovi pumpi i mešalica, ventili i vodovodne komponente,
• elementi kablovskih sistema i kondenzatora,
• cevovodi visokog pritiska za hemijski aktivne sredine i drugi proizvodi.

U dozvoljenim uslovima fluoroplastika je hemijski stabilna i obično bezbedna za namensku upotrebu. Ne sme se prekoračiti radna temperatura konkretne vrste. Nedostaci su:

• potreba za skupom opremom za sinterovanje kalupa,
• potreba za snažnim odsisavanjem pri obradi,
• opasni proizvodi razlaganja posle prekoračenja granične temperature.

Vrste fluoroplastike

Razlikuje se nekoliko oznaka prema broju monomera u lancu i veličini molekula. Gustina iznosi od 1700 do 2240 kg/m³. Osnovne vrste su:

• F4 — najgušći, slabo porozan i hidrofoban materijal, otporan na temperature do +260 °C.
• F3 — hemijski i toplotno manje otporan, ali gušći od F4; topi se, pa je pogodniji za livenje i presovanje, dobro prianja na metale i često služi kao antikorozivni premaz.
• F2 — otporan na habanje, bez plastifikatora, čvrst, koristi se za agresivne sredine, cevi i posude.
• F40 — čvrst, otporan na ključale kiseline i pojedine rastvarače, ne gori i ne propušta UV i jonizujuće zračenje.

Oblici fluoroplastike mogu biti veoma različiti: krugovi, ploče, listovi, folije, šipke, granule i prah.

Najrasprostranjeniji su:

• Fluoroplastika u listovima. List dimenzija 1000 mm × 1000 mm i debljine 1 mm teži 2,5 kg.
• Šipke su pogodan poluproizvod za različite delove. Približna masa šipke dužine 1000 mm i prečnika 10 mm iznosi 0,18 kg.