Soortelijk gewicht van bouten: gewichtstabel M5, M6, M8, M10, M12

Een van de meest voorkomende bevestigingsmiddelen om ons heen zijn bouten. Ze kunnen zeer verschillend zijn, verborgen zitten in vloeren en wanden of zichtbaar onderdelen van constructies verbinden. De vormen en toepassingsgebieden zijn zeer breed. Hieronder staan de classificatie en de meest gevraagde typen.

Kenmerken

Een bout is een metalen verbindingsdeel dat bestaat uit een kop en een cilindrische staaf met uitwendige schroefdraad. De bout wordt bevestigd met een moer of speciale bevestiging, zoals ankerbouten. Het verbindingstype is demontabel.

Het populairst zijn bouten met zeskantkop voor een sleutel: de klassieke bout. Ook verzonken bouten worden veel gebruikt. Bevestigingsmiddelen worden ingedeeld naar:

• toepassing: meubel-, ploeg-, weg- en machinebouwbouten;
• materiaal: gewone, koolstofstalen, gelegeerde en laaggelegeerde, hittebestendige stalen, koper en titanium;
• sterkte- en nauwkeurigheidsklasse;
• coating.

Afhankelijk van toepassing en taak kunnen bouten verschillende kopvormen hebben: scharnierbout, ankerbout, oogbout, zeskantkop, halfronde of verzonken kop.

• Zeskantbouten zijn de meest voorkomende en worden in vrijwel elke bouwmarkt verkocht. Ze zijn bedoeld om onderdelen via doorgaten met moer en sleutel te verbinden. Toepassing: machinebouw, bouw enzovoort.
• Bouten met halfronde kop worden gebruikt in meubelproductie. Ze verbinden constructie-elementen betrouwbaar en zien er netjes uit. Vaak zijn ze van roestvast staal of verzinkt.
• Ankers worden gebruikt voor bevestiging van vloerplaten, deur- en raamblokken, verlaagde plafonds en andere constructies. Ze zijn geschikt voor holle en poreuze materialen, maar kunnen ook in massieve materialen worden gebruikt.
• Een oogbout heeft een kop in de vorm van een ring. Hij kan een zeskantige basis en scharnierverbinding hebben en wordt gebruikt met kabels en kettingen. Het materiaal is gelegeerd staal. Door de sterkte is het toepassingsgebied breed: van woningreparatie tot scheepsbouw en spoorwegmontage.
• Verzonken bouten worden gebruikt in machinebouw en meubelproductie bij hout en metaal. Ze maken het mogelijk verbindingen visueel te verbergen.

Er bestaan ook ankerbouten met verzonken kop of ring, haak, bolkop, vorkkop, ronde kop met gat en andere varianten.

Belangrijke classificatieparameters zijn staafvorm en schroefdraadspoed. Staven kunnen over de hele lengte dezelfde diameter hebben of twee diameters combineren: een kleiner deel met schroefdraad en een groter glad bovendeel.

Schroefdraad kan metrisch, pijp-, inch-, trapezium-, druk-, vierkant of rechthoekig zijn. De spoed kan grof of fijn zijn.

Normen voor productie kunnen ook uitvoeringsvarianten voorschrijven, zoals extra borging van de schroefdraadverbinding of extra sleuven in de kop om het boutgewicht te verminderen.

Gewicht van bouten

Bij aankoop van grote hoeveelheden bevestigingsmiddelen telt een winkel de stuks meestal niet, maar verkoopt per gewicht. Daarom is het nodig te weten hoeveel een bout weegt.

Het meest gevraagde type is een bout met zeskantkop volgens GOST 7798-70, nauwkeurigheidsklasse B met volledige schroefdraad.

Voorbeelden van boutmassa’s bij minimale lengte voor verschillende nominale diameters:

• een bout M10x10 weegt 16,68 g, ongeveer 60 stuks per 1 kg;
• een bout M16x18 weegt 65,54 g, ongeveer 15 stuks per 1 kg;
• een bout M24x32 weegt 237 g, ongeveer 4 stuks per 1 kg.

Gewichtstabel van populaire boutmaten

Kort over de aanduidingen

Elk bevestigingsdeel heeft een aanduiding met letters en cijfers. Deze bestaat uit:

• naam van het bevestigingsmiddel: bout;
• nauwkeurigheidsklasse A, B of C, waarbij A het nauwkeurigst is;
• uitvoering van de bout, bijzondere constructiekenmerken van 1 tot 4;
• type schroefdraad: M metrisch, K conisch, Tr trapezium;
• schroefdraaddiameter in mm;
• schroefdraadspoed, alleen aangegeven bij fijne spoed;
• draairichting, alleen linkse draad wordt apart aangeduid;
• nauwkeurigheid van schroefdraad 4-8;
• lengte van het bevestigingsmiddel in mm;
• sterkteklasse;
• aanduiding van de gebruikte legering;
• type coating, 1-13;
• coatingdikte in micrometer;
• normtype voor productie.

De markering bevat ook de sterkteklasse van het materiaal, het teken van de fabrikant en de draadrichting. De sterkteklasse wordt met cijfers aangegeven: het eerste cijfer toont de maximale belasting, het tweede de verhouding tussen vloeigrens en sterkte.