Soortelijk gewicht van gips in 1 m³. Gewicht van gipssteen

In de natuur komt gips voor als wit of licht gekleurd gesteente. Het ontstaat op basis van het gelijknamige mineraal, dat bestaat uit calciumsulfaat en kristalwater. Door het water in de kristalstructuur wordt natuurlijk gips ook calciumsulfaat-dihydraat genoemd. Naast gebonden water kan op het oppervlak en in de poriën vrije vochtigheid aanwezig zijn, afhankelijk van opslag en omgeving.

Naast de hoofdcomponenten kunnen in gips vreemde bijmengingen voorkomen: kwarts, carbonaten, kalksteen, dolomiet, zwavel, klei- en bitumineuze insluitsels. Deze kunnen het uitgangsmateriaal verschillende tinten geven. Het gehalte aan bijmengingen verschilt per afzetting.

Oudere referentiebeschrijvingen vermelden dat vrije oppervlakte- en porievochtigheid in natuurlijk gips ongeveer 10 - 15% kan bereiken, terwijl vreemde bijmengingen soms in het bereik van 1 - 25% liggen. Deze waarden hangen af van de afzetting, opslagcondities en voorbereiding van de grondstof.

Gips heeft een zachte en vrij taaie structuur. Meestal onderscheidt men meerdere varianten:

• gips in de vorm van grote kristallen;
• fijnvezelig gips, of seleniet;
• korrelig gips.

Een van de bekendste varianten van korrelig gips is albast. Het wordt gebruikt voor modelleren, afwerking en decoratieve elementen. Het materiaal neemt gemakkelijk de gewenste vorm aan en hardt snel uit.

Kwalitatieve kenmerken van gips

De productie van bouwgips houdt het verhitten van gipssteen in. Bij het branden verliest het materiaal een deel van het water, wordt losser en gemakkelijker te vermalen. Daarna wordt het poeder met water gemengd tot een homogene plastische massa die snel bindt.

Gebruik van gips in de bouw heeft meerdere voordelen:

• korte uithardingstijd;
• decoratieve elementen kunnen in verschillende kleuren worden geverfd;
• lage dichtheid en relatief laag gewicht van constructies;
• lage gevoeligheid voor hoge temperaturen;
• goede geluidsisolerende eigenschappen;
• niet giftig bij normaal gebruik;
• vermogen om warmte vast te houden.

Gips wordt vaak in de bouw gebruikt. Het kan dienen als basis voor scheidingswanden, droge pleister, platen en andere producten, en als hulpcomponent in mengsels.

Ondanks de voordelen heeft gips ook nadelen:

• lage weerstand tegen constante vochtbelasting;
• relatief lage mechanische sterkte;
• korte verwerkingstijd van de aangemaakte mortel.

Bij grote oppervlakken kan de snelle binding het aanbrengen en egaliseren moeilijker maken.

Dichtheid en soortelijk gewicht van gips

Voor de productie van gipsmaterialen gebruikt men gipssteen met een bepaalde korrelopbouw. Grote stukken grondstof worden meestal extra gebroken en gemalen om een materiaal te verkrijgen dat geschikt is voor verwerking.

In de praktijk kan gipssteen voor verwerking worden aangeleverd als grote stukken van ongeveer 50 - 300 mm; kleinere fracties van ongeveer 5 - 50 mm worden ook in de productie gebruikt. De concrete eisen hangen af van de fabriekstechnologie en het type eindmateriaal.

Voor berekening van partijmassa, transport en verbruik is het belangrijk het volumegewicht van gips te kennen. In referentieberekeningen kan men uitgaan van een gipsdichtheid van ongeveer 2320 kg/m³ en voor gipssteen ongeveer 2200-2400 kg/m³. De werkelijke waarde hangt af van porositeit, vochtigheid, bijmengingen en maalgradatie.