Ciężar właściwy popiołu: popiół drzewny i węglowy

Stosowanie popiołu drzewnego i węglowego jest dobrym sposobem poprawy struktury gleby oraz zasilenia roślin ogrodowych potrzebnymi minerałami i mikroelementami naturalnego pochodzenia bez użycia nawozów chemicznych. Najważniejsze przed podjęciem takich działań jest ustalenie, jakie właściwości ma gleba, jakie rośliny trzeba zasilić i jakiego popiołu należy użyć.

Jaka jest różnica między popiołem drzewnym i węglowym?

Najczęściej ogrodnicy używają popiołu jako nawozu kompleksowego, ale w zależności od tego, co się spalało, dany popiół będzie miał inny skład chemiczny. O szkodliwości popiołu pozostałego po spalaniu śmieci, plastiku i innych odpadów nie trzeba wiele mówić: nie tylko nie przyniesie korzyści, ale może mocno zaszkodzić roślinom. Popiół drzewny oraz popiół z resztek roślin zielnych praktycznie nie zawiera chloru, co jest bardzo korzystne dla ziemniaków i upraw jagodowych, a jednocześnie zawiera potrzebne roślinom substancje, takie jak:

• potas,

• fosfor,

• fluor,

• wapń,

• żelazo,

• siarka,

• cynk i inne.

W popiele potas i fosfor znajdują się w formie dogodnej do pobierania przez rośliny, dlatego można posypywać nim glebę przed głęboką orką albo dodawać bezpośrednio do dołka przed sadzeniem. Dotyczy to jednak tylko popiołu drzewnego i popiołu z resztek roślin zielnych, na przykład słonecznika, łęcin ziemniaczanych, zbóż i podobnych materiałów.

Popiół węglowy jest ubogi w korzystny dla roślin potas i fosfor, ale zawiera tlenki krzemu, które pozwalają znacząco poprawić skład i strukturę ciężkich, gliniastych i wilgotnych gleb. Siarka wchodząca w skład popiołu węglowego tworzy siarczany, co prowadzi do zakwaszania, a nie neutralizacji gleby. Dlatego popiół węglowy stosuje się na glebach zasolonych i nie stosuje na glebach kwaśnych oraz piaszczystych.

Ile popiołu dodać?

Aby plon był duży, nawozy należy wprowadzać prawidłowo, rozumiejąc ich działanie na glebę i rośliny. W odniesieniu do typu gleby podstawowe zasady są następujące:

• Orientacyjna dawka popiołu drzewnego zależy od typu gleby i uprawianych roślin. Przed regularnym stosowaniem lepiej uwzględnić kwasowość gleby i zalecenia dla konkretnych roślin.

• Popiół drzewny i trawiasty nadaje się do wszystkich typów gleb poza słoncowatymi; obniża kwasowość i poprawia strukturę. Nawożenie należy wykonywać nie częściej niż raz na 2-4 lata.

• Do gleb gliniastych i glin piaszczystych popiół wprowadza się jesienią pod orkę, a do piaszczystych i piasków gliniastych wiosną.

• Popiół torfowy i łupkowy wprowadza się w celu obniżenia kwasowości gleb, ponieważ zawiera dużo wapna. Na 1 m² stosuje się 650 g.

Wykorzystanie popiołu węglowego

Węgiel niskiej jakości zawiera dużo siarki, co może zaszkodzić roślinom, które jej nie potrzebują, dlatego takiego popiołu lepiej nie używać.

Ze względu na zastój wody deszczowej na glebach zasadowych dodanie popiołu węglowego do gleby zasadowej mocno pogorszy jej stan, a powstające sole chloru zaszkodzą roślinom. Popiół z dobrej jakości węgla może znacząco poprawić glebę gliniastą.

Siarka z popiołu węglowego jest potrzebna:

• cebuli i czosnkowi,

• kapuście i chrzanowi,

• rzodkwi i brukwi.

Ogólne teoretyczne wartości ciężaru właściwego popiołu przedstawiono w tabeli

Ciężar właściwy (gęstość) popiołu

Przy niewielkich ilościach nawozu wygodnie jest używać małych miar, na przykład:

• w 1 łyżce stołowej z górką będzie około 7 g popiołu, a w łyżeczce 2-3 g,

• pudełko zapałek - 10 g,

• szklanka 250 ml - 100 g popiołu,

• słoik 0,5 l - 250 g,

• w litrowym słoiku - około 0,5 kg.