Ciężar właściwy popiołu: popiół drzewny i węglowy

Czysty popiół drzewny albo z resztek roślin zielnych może poprawić niektóre właściwości gleby i dostarczyć roślinom składników mineralnych bez nawozów przemysłowych. Przed użyciem trzeba jednak znać odczyn i skład gleby, potrzeby roślin oraz pochodzenie popiołu. Popiołu ze śmieci, plastiku, malowanego drewna i zanieczyszczonego paliwa nie wolno stosować w ogrodzie.

Jaka jest różnica między popiołem drzewnym i węglowym?

Najczęściej ogrodnicy używają popiołu jako nawozu kompleksowego, ale w zależności od tego, co się spalało, dany popiół będzie miał inny skład chemiczny. O szkodliwości popiołu pozostałego po spalaniu śmieci, plastiku i innych odpadów nie trzeba wiele mówić: nie tylko nie przyniesie korzyści, ale może mocno zaszkodzić roślinom. Popiół drzewny oraz popiół z resztek roślin zielnych praktycznie nie zawiera chloru, co jest bardzo korzystne dla ziemniaków i upraw jagodowych, a jednocześnie zawiera potrzebne roślinom substancje, takie jak:

• potas,

• fosfor,

• magnez,

• wapń,

• żelazo,

• siarka,

• cynk i inne.

W popiele potas i fosfor znajdują się w formie dogodnej do pobierania przez rośliny, dlatego można posypywać nim glebę przed głęboką orką albo dodawać bezpośrednio do dołka przed sadzeniem. Dotyczy to jednak tylko popiołu drzewnego i popiołu z resztek roślin zielnych, na przykład słonecznika, łęcin ziemniaczanych, zbóż i podobnych materiałów.

Popiół węglowy jest uboższy w potas i fosfor niż drzewny, ale może zawierać związki krzemu i wapnia. Jego skład silnie zależy od węgla i warunków spalania; możliwe są niepożądane domieszki, dlatego nie należy stosować go na grządkach bez znajomości pochodzenia i składu. Siarka w popiele węglowym może sprzyjać zakwaszeniu, dlatego nie używa się go na glebach kwaśnych i lekkich piaszczystych.

Ile popiołu dodać?

Aby plon był duży, nawozy należy wprowadzać prawidłowo, rozumiejąc ich działanie na glebę i rośliny. W odniesieniu do typu gleby podstawowe zasady są następujące:

• Orientacyjna dawka popiołu drzewnego zależy od typu gleby i uprawianych roślin. Przed regularnym stosowaniem lepiej uwzględnić kwasowość gleby i zalecenia dla konkretnych roślin.

• Popiół drzewny i trawiasty nadaje się do wszystkich typów gleb poza słoncowatymi; obniża kwasowość i poprawia strukturę. Nawożenie należy wykonywać nie częściej niż raz na 2-4 lata.

• Do gleb gliniastych i glin piaszczystych popiół wprowadza się jesienią pod orkę, a do piaszczystych i piasków gliniastych wiosną.

• Popiół torfowy i łupkowy wprowadza się w celu obniżenia kwasowości gleb, ponieważ zawiera dużo wapna. Na 1 m² stosuje się 650 g.

Wykorzystanie popiołu węglowego

Węgiel niskiej jakości może zawierać dużo siarki i niepożądanych domieszek. Takiego popiołu lepiej nie używać do upraw roślin jadalnych.

Ze względu na zastój wody deszczowej na glebach zasadowych dodanie popiołu węglowego do gleby zasadowej mocno pogorszy jej stan, a powstające sole chloru zaszkodzą roślinom. Popiół z dobrej jakości węgla może znacząco poprawić glebę gliniastą.

Siarka z popiołu węglowego jest potrzebna:

• cebuli i czosnkowi,

• kapuście i chrzanowi,

• rzodkwi i brukwi.

Ogólne teoretyczne wartości ciężaru właściwego popiołu przedstawiono w tabeli

Ciężar właściwy (gęstość) popiołu

Przy niewielkich ilościach nawozu wygodnie jest używać małych miar, na przykład:

• w 1 łyżce stołowej z górką będzie około 7 g popiołu, a w łyżeczce 2-3 g,

• pudełko zapałek - 10 g,

• szklanka 250 ml - 100 g popiołu,

• słoik 0,5 l - 250 g,

• w litrowym słoiku - około 0,5 kg.