Soortelijk gewicht van kalksteen en belangrijkste kenmerken

Kalksteen is een carbonaatgesteente dat bestaat uit calciet en onzuiverheden. Meestal is het gehalte aan onzuiverheden niet hoger dan 5%; hieronder vallen dolomiet, zand- en kleideeltjes en organogene stoffen. Vroeger werd kalksteen overal gebruikt voor beeldhouwwerk, stucwerk, gebouwen en vestingen.

In de natuur komen veel soorten kalksteen voor. Het belangrijkste criterium voor de classificatie is de plaats en de factoren die de vorming hebben beinvloed. Zo wordt kalksteen verdeeld in drie groepen: organogeen, chemogeen en klastisch. De eerste, organogene groep wordt het meest toegepast; hieronder vallen krijt en schelpkalksteen.

Belangrijkste fysisch-chemische eigenschappen van kalksteen

Kalksteen kent veel varianten, waardoor de fysisch-chemische eigenschappen merkbaar kunnen verschillen. De belangrijkste waarden staan in de tabel.

Enkele grote verschillen in de waarden vragen om toelichting. Het lichtste volumegewicht van kalksteen, 1,65 g/cm³, is kenmerkend voor oolitische varianten. Minder poreuze microkorrelige kalksteen verschilt van schelpkalksteen, die tot 32% porositeit kan hebben. Een van de belangrijkste waarden is de druksterkte van droog materiaal: deze varieert van 10-60 kg/cm² voor schelpkalksteen tot 2500-3000 kg/cm² voor microkorrelige kalksteen. Meestal ligt deze parameter rond 250-600 kg/cm².

Kalksteen wordt breed toegepast in verschillende industriele sectoren. Het wordt gebruikt voor de productie van glas, papier, suiker, in de metallurgie en de chemische industrie. De breedste toepassing heeft kalksteen in de bouw. Het speelt een belangrijke rol als gezaagde steen, grote blokken, steenslag voor beton, pigment voor schilderwerk, grondstof voor kalk en cementmengsels.