Densidad at bigat ng iba't ibang uri ng ceramic

Mula pa noong 25–29 milenyo BCE ang mga unang bagay na yari sa pinaputok na clay. Ayon sa mga siyentista, nalikha ng mga ninuno ng sangkatauhan ang unang artipisyal na materyal nang magsimula silang mamuhay nang permanente sa isang lugar. Noong ikatlong milenyo BCE lamang naimbento ang potter’s wheel, na lubhang nagpadali sa proseso ng paggawa.

May kani-kaniyang natatanging recipe sa paggawa ng ceramic ang iba’t ibang bansa. Habang umuunlad ang sangkatauhan, napahusay ang komposisyon at paraan ng paggawa ng mga ito. Hindi lamang simpleng ukit ang inilalagay ng mga bihasang manggagawa sa kanilang likha; gumagawa rin sila ng natatanging pinintang disenyo at naglalagay ng sari-saring coating.

Sa kasalukuyan, ceramic ang tawag sa mga produktong yari sa clay at ilang iba pang inorganic material, gaya ng diatomite at tripoli, na may mineral additive at sumailalim sa heat treatment.

Mga uri ng ceramic

Mula pa noong unang panahon, ang sumusunod ang pangunahing uri ng ceramic na ginagamit sa paggawa ng mga produktong pansining:

• Terracotta — pinaputok na dilaw o pulang clay na walang glaze; porous ang katawan ng produkto.
• Pottery ceramic — mga produktong clay na pinoproseso sa kiln at nilalagyan ng transparent glaze; porous ang katawan ng mga ito.
• Majolica — ceramic na nagmula sa isla ng Majorca, may malalaking pore sa katawan at madalas ay may relief na palamuti. Gawa sa puti o may-kulay na clay, bahagyang nilalagyan ang majolica ng pastel na glaze.
• Earthenware — likha ng mga Italyanong master, gawa sa puting clay, may napakanipis at porous na katawan, nilalagyan ng walang-kulay na glaze at hindi translucent.
• Porselana — natatanging uri ng ceramic. Hindi tinatagos ng tubig ang manipis, bahagyang translucent at puting katawan nito. Kaolin, plastic refractory clay, feldspar at quartz ang mga materyal na ginagamit sa paggawa.

Malawakang ginagamit ang ceramic sa paggawa ng construction at finishing material. Opaque ang porous ceramic na may 8–10% water absorption at nagpapadaan ng tubig kapag may pressure. Ginagawa mula rito ang iba’t ibang produkto para sa dingding at bubong, drainage pipe at iba pa. Gawa naman sa glazed porous ceramic ang facing brick at tile, pati sanitary earthenware.

Ginagawa mula sa ceramic na may vitrified at walang-pore na katawan ang clinker brick, floor tile, sanitary porcelain at semi-porcelain. Nasa 3 hanggang 10% ang water absorption ng ganitong ceramic. Pinabababa pa ng karagdagang glass-like coating o glaze ang water absorption.

Kabilang sa coarse ceramic ang karaniwang construction brick at ceramic roof tile. Magaspang at malalaki ang butil ng estruktura nito. Kabilang naman sa fine ceramic ang glazed facing tile, acid-resistant brick at mga produktong porselana.

Talahanayan ng bigat ng iba’t ibang uri ng ceramic (g/cm³)

Inuuri rin ang ceramic ayon sa gamit nito sa konstruksyon:

• para sa dingding — ladrilyo, panel at iba pa;
• para sa bubong — roof tile;
• para sa floor slab — beam, block at panel;
• aggregate para sa concrete mix — expanded clay;
• pang-cladding — floor at wall tile at dekorasyon;
• para sa drainage at sewerage — pipe at paving brick;
• sanitary product — toilet bowl, lababo at bathtub;
• acid-resistant at heat-resistant product — ladrilyo, tile at iba pang materyal.

Nakasalalay ang bigat ng ceramic sa densidad ng katawan nito. Dahil dito, may mga konsepto ng true density at average density. Ang true density ay mass ng substance nang walang mga pore, samantalang ang average density ay para sa likas na kondisyon ng produkto, kasama ang mga pore at void.