Berat tentu kaca akrilik: berat 1 m² kepingan

Kaca akrilik (Plexiglas, polimetil metakrilat, kaca organik) telah dihasilkan dan digunakan secara aktif dalam pembinaan serta kehidupan harian selama lebih 70 tahun. Pada asasnya, ia ialah sejenis plastik yang berbeza daripada kaca silikat dalam beberapa ciri teknikal. Bahan ini tergolong dalam termoplastik: apabila dipanaskan, kepingan boleh dibentuk menjadi geometri yang ditetapkan jika cara pemprosesan dan saranan pengeluar dipatuhi.

Bahan ini masih sangat popular di seluruh dunia kerana mempunyai banyak sifat positif:

• penghantaran cahaya tinggi seperti kaca biasa,

• penyebaran cahaya bagi jenis kaca kusam,

• kekuatan mekanikal (kaca akrilik beberapa kali lebih kuat daripada kaca silikat ketika dilentur dan dihentam, tetapi nilainya bergantung pada gred dan ujian),

• ringan (ketumpatannya sekitar 1,19 g/cm³ atau 1190 kg/m³, maka kepingan biasanya lebih ringan daripada kaca silikat dengan ketebalan sama),

• tiada bau ketara dalam penggunaan biasa,

• tahan terhadap perubahan suhu,

• mudah diproses,

• bergantung pada gred, boleh membenarkan sebahagian sinaran UV menembusinya; kepingan dengan perlindungan UV turut dihasilkan,

• tahan terhadap pengaruh kimia dan biologi,

• mempunyai sifat penebatan elektrik yang tinggi,

• mudah dilupuskan.

Kekurangan bahan ini ialah:

• mudah terbakar,

• permukaan boleh rosak,

• tegasan dalaman boleh terbentuk pada tempat lenturan semasa pembentukan terma dan menyebabkan rekahan mikro.

Kaca akrilik boleh digunakan di dalam bangunan apabila keperluan bahan dan keadaan penggunaan dipatuhi. Plexiglas agak mudah menyala, maka tidak boleh dianggap sebagai bahan tidak mudah terbakar; syarat kebakaran dan saranan pengeluar perlu dipertimbangkan ketika memilihnya.

Akrilik boleh diwarnakan dengan pelbagai warna dan mempunyai tahap penyebaran cahaya yang berbeza. Jangka hayat bergantung pada gred, ketebalan, penstabilan UV dan keadaan penggunaan, maka jaminan serta beban yang dibenarkan perlu dirujuk dalam dokumentasi pengeluar.

Berbanding plastik lutsinar yang serupa, polikarbonat monolitik biasanya lebih tahan beban hentaman, manakala kaca akrilik dihargai kerana ketelusan tinggi, kekakuan dan permukaan yang mudah diproses.

Jenis kaca akrilik

Kaca organik dihasilkan dengan dua kaedah:

• kaedah blok (atau tuangan), dengan menuangkan bahan cair antara dua keping kaca silikat pembentuk,

• kaedah penyemperitan, dengan menolak bahan cair melalui alat penyemperit.

Perbezaan bahan yang terhasil terletak pada variasi ketebalan dan format kepingan. Kaca akrilik tuangan juga kurang boleh diregangkan berbanding jenis penyemperitan. Kaca organik yang dihasilkan melalui kaedah berbeza boleh berbeza dari segi kestabilan ukuran ketika suhu berubah, mutu permukaan dan kemudahan pemesinan. Plexiglas tuangan biasanya lebih mudah digilap dan lebih sesuai untuk pemprosesan rumit, manakala jenis penyemperitan sering dipilih untuk produk bersiri dengan ketebalan kepingan yang lebih konsisten.