Soortelijk gewicht van plexiglas: gewicht van 1 m² plaat

Plexiglas, polymethylmethacrylaat of acrylglas wordt al meer dan 70 jaar geproduceerd en actief gebruikt in bouw en dagelijks leven. In wezen is het een kunststof die op bepaalde technische eigenschappen verschilt van silicaatglas. Het materiaal is thermoplastisch: bij verhitting kan de plaat in opgegeven geometrische vormen worden gebracht als verwerkingsomstandigheden en fabrikantaanbevelingen worden gevolgd.

Het materiaal is wereldwijd populair door een reeks positieve eigenschappen:

• hoge lichtdoorlaatbaarheid, vergelijkbaar met gewoon glas;
• lichtverstrooiing bij matte varianten;
• mechanische sterkte: plexiglas is ongeveer vijf keer sterker dan silicaatglas;
• laag gewicht: plexiglas weegt ongeveer 2,5 keer minder dan silicaatglas en heeft een dichtheid van 1,19 g/cm³ of 1190 kg/m³;
• milieuvriendelijkheid bij normaal gebruik;
• weerstand tegen temperatuurschommelingen;
• eenvoudige bewerking;
• laat tot 70% uv-straling door, terwijl kleur en transparantie niet snel veranderen;
• weerstand tegen chemische en biologische invloeden;
• hoge elektrische isolatie-eigenschappen;
• eenvoudige recycling.

Nadelen van het materiaal zijn:

• gemakkelijke ontvlambaarheid;
• kans op oppervlakkige beschadiging;
• op buigplaatsen tijdens thermovormen kan interne spanning ontstaan, wat tot microscheuren kan leiden.

Plexiglas kan binnen worden gebruikt wanneer aan de eisen voor materiaal en gebruiksomstandigheden wordt voldaan. Het ontbrandt relatief gemakkelijk en mag daarom niet als onbrandbaar materiaal worden beschouwd. Bij keuze moeten brandveiligheidseisen en aanbevelingen van de fabrikant worden meegenomen.

Acryl kan in verschillende kleuren worden gemaakt en verschillende graden van lichtverstrooiing hebben. De levensduur hangt af van kwaliteit, dikte, UV-stabilisatie en gebruiksomstandigheden; garantie en toegestane belastingen moeten daarom in de fabrikantdocumentatie worden gecontroleerd.

In vergelijking met vergelijkbare transparante kunststoffen is monolithisch polycarbonaat meestal beter bestand tegen slagbelasting, terwijl plexiglas wordt gewaardeerd om hoge transparantie, stijfheid en goede oppervlaktebewerking.

Soorten plexiglas

Organisch glas wordt op twee manieren geproduceerd:

• blok- of gietmethode, waarbij gesmolten materiaal tussen twee glasvormen wordt gegoten;
• extrusie, waarbij gesmolten materiaal door een extruder wordt geperst.

Het verschil zit in diktevariatie en plaatformaat. Gegoten plexiglas is minder rekbaar dan geëxtrudeerd plexiglas. Afhankelijk van de productiemethode kunnen maatvastheid bij temperatuurschommelingen, oppervlaktekwaliteit en verwerkingsgemak verschillen. Gegoten plexiglas is meestal gemakkelijker te polijsten en beter geschikt voor complexe bewerking, terwijl geëxtrudeerd materiaal vaak wordt gekozen voor serieproducten met stabielere plaatdikte.