Ciężar właściwy próchnicy i kompostu: masa 1 m³

Pojęcie „rolnictwo ekologiczne” coraz częściej pojawia się w materiałach poświęconych agrotechnice. W takich systemach dąży się do ograniczenia zależności od nawozów mineralnych i aktywniejszego stosowania organicznych źródeł odżywiania roślin, jednym z których jest próchnica.

Próchnica to sypka, jednorodna, luźna masa brązowego koloru o ziemistym zapachu, bez zapachu amoniaku, otrzymywana po zakończeniu procesu rozkładu obornika. Przygotowanie obornika trwa w naturalnych warunkach od półtora do dwóch lat. Gdy proces rozkładu się zakończy, masa 1 m³ próchnicy lub kompostu wynosi 500-800 kg.

Tabela ciężaru właściwego próchnicy (kompostu)

Dlaczego próchnica (kompost) jest pożyteczna?

Dobrej jakości próchnica powstaje w wyniku rozkładu materii organicznej z udziałem mikroorganizmów. Zawiera składniki pokarmowe dostępne dla roślin, poprawia strukturę gleby i pomaga zatrzymywać wilgoć. Cząstki próchnicy pozostają luźne, ponieważ zachowują się między nimi przestrzenie powietrzne. Dodanie próchnicy do ubogich gleb piaszczystych i gliniastych może poprawić ich właściwości fizyczne i odżywienie roślin, ale dawkę trzeba dobierać z uwzględnieniem uprawy, składu gleby i jakości nawozu.

Próchnicę zaleca się stosować jako ściółkę. Gleba pod takim okryciem wolniej się nagrzewa i ochładza, mniej oddaje wilgoć, a w jej górnych warstwach na poziomie korzeni roślin ogrodowych osiedlają się dżdżownice i pożyteczne mikroorganizmy, dostarczając roślinom składników odżywczych. W upale ściółka z próchnicy nie przegrzewa się i nie parzy szyjki korzeniowej, dzięki czemu pomaga zapobiegać zakażeniu roślin patogenami.

Po podlewaniu lub deszczu składniki odżywcze próchnicy (kompostu) stopniowo trafiają bezpośrednio do strefy korzeniowej. Jako część podłoża próchnicę (kompost) stosuje się przy uprawie rozsady.

Warto zaznaczyć, że próchnica (kompost) może mieć różne właściwości i nasycenie określonymi substancjami, a także różnie wpływać na rośliny i glebę. Wskaźniki te zależą od tego, z jakiego obornika przygotowuje się próchnicę. Używa się obornika krowiego, końskiego, obornika drobnego bydła oraz ptasich odchodów. Ważnymi składnikami są pasze, którymi żywiły się zwierzęta, oraz ściółka. To właśnie ściółka odgrywa dużą rolę w rozkładzie obornika. Słoma i torf wchłaniają wilgoć, zatrzymują związki azotowe i zapobiegają powstawaniu lotnego amoniaku.

Przygotowanie próchnicy (kompostu)

W naturalnych warunkach na pryzmie obornika albo w specjalnych skrzyniach obornik zebrany ze ściółką stanie się próchnicą po 1,5-2 latach. Gotowość określa się wizualnie, a objętość zmniejsza się wtedy 2-3 razy. Jeśli odchody zwierząt zbiera się bez ściółki albo jest jej mało, trzeba układać je w skrzyniach warstwami ze słomą lub torfem. Z góry warto przykryć je papą albo folią, aby deszcze nie wymywały pożytecznych substancji. Do pobudzenia gnicia trzeba zwilżać i przerzucać masę widłami. Skrzynia na próchnicę powinna mieć otwory do dostępu powietrza i odpływu nadmiaru wilgoci.

Jeśli nawozu potrzeba niewiele, można kupić go paczkowanego w specjalistycznych sklepach. Masa próchnicy (kompostu) w worku może być różna i waha się od 10 do 70 kg. Cena naturalnych nawozów paczkowanych jest znacznie wyższa niż sypkich. Jeśli chcesz zaoszczędzić, można kupić świeży obornik bezpośrednio w gospodarstwach hodowlanych i samodzielnie przygotować próchnicę na działce.