Ciężar właściwy rudy niklu: gęstość według rodzajów

Nikiel jest dość powszechnym pierwiastkiem w przyrodzie. W skorupie ziemskiej jego zawartość wynosi 0,01% całkowitej masy. W czystej rodzimej postaci nikiel można spotkać tylko w meteorytach żelaznych, gdzie jego zawartość może dochodzić do 25%. W warunkach naturalnych występuje wyłącznie w postaci związanej w składzie różnych rud.

Rodzaje rud niklu

Rudy niklu, których wydobycie i przerób uznaje się za opłacalne, dzieli się na:

• siarczkowe,
• krzemianowe.

Głównymi minerałami rudnymi eksploatowanymi w skali przemysłowej w celu pozyskania niklu, miedzi, siarki i innych substancji towarzyszących są następujące minerały.

Pirotyn, czyli piryt magnetyczny

• Ma zmienny skład chemiczny z różnym procentowym udziałem domieszek Ni, Co, Cu, Pb, Mo, As.
• Praktyczne znaczenie rudy ogranicza się do wydobycia niklu, żelaza i siarki.
• Ciężar właściwy pirotynu wynosi 4,9-5,2 g/cm³.
• Minerał ma szarokremowe odcienie, metaliczny połysk, jest kruchy, dobrze przewodzi prąd i wykazuje właściwości magnetyczne.

Magnetyt jako towarzyszący minerał żelaza

Magnetyt sam w sobie jest rudą żelaza; w rudach niklu należy go traktować jako towarzyszący minerał żelazonośny, który wpływa na gęstość i przeróbkę surowca.

• Krystaliczny minerał czarnego koloru o metalicznym albo tłusto-żywicznym połysku.
• Ciężar właściwy magnetytu wynosi 4,9-5,2 g/cm³.
• Ma silne właściwości ferromagnetyczne, które zachowują się nawet po roztarciu minerału na piasek; jest nietoksyczny, obojętny i szeroko rozpowszechniony w przyrodzie.
• Praktyczne znaczenie to wydobycie żelaza, przy zawartości Fe do 73%, oraz produkcja wyrobów z topionego magnetytu, na przykład elektrod.

Pentlandyt, czyli piryt żelazowo-niklowy

• Drobno krystaliczny, ziarnisty minerał brązowożółty o silnym metalicznym połysku, kruchy, wchodzi w skład złóż pirotynowych.
• Ciężar właściwy pirytu żelazowo-niklowego wynosi 4,5-5 g/cm³.
• Nie ma właściwości magnetycznych.
• W wielu przemysłowych siarczkowych rudach miedziowo-niklowych głównym minerałem niklu jest pentlandyt. Takie rudy mogą zawierać także miedź, kobalt, platynowce i inne cenne składniki.

Chalkopiryt, czyli piryt miedziowy

• Minerał drobnokrystaliczny o złocistożółtym kolorze, nazwany „złotem głupców” ze względu na podobieństwo do czerwonego złota; ma jasny metaliczny połysk z zielonkawym odcieniem.
• Ciężar właściwy chalkopirytu wynosi 4,1-4,35 g/cm³.
• Główny rudny minerał miedzi, szeroko występujący w różnych genetycznych strukturach skalnych.
• Wtrącenia minerału znaleziono w próbkach gruntu księżycowego oraz w inkluzjach kamieni szlachetnych.

Tabela ciężaru właściwego i gęstości rudy niklu według rodzajów

Rzadko występujące rudy niklu mają drugorzędne znaczenie z punktu widzenia eksploatacji przemysłowej, ponieważ zawartość niklu nie przekracza w nich 4,5%. Należą do nich piryt, kubanit, chromit i inne. W rudach siarczkowych oprócz niklu, miedzi i kobaltu występują metale szlachetne, takie jak złoto i srebro, a także tellur i selen.

Złoża rud niklu w większym stopniu należą do platform prekambryjskich i tarcz krystalicznych. Występują w postaci pokładów, żył i soczew, a ich miąższość może osiągać 50 metrów. Złoże Mount Keith w Australii Zachodniej jest najpotężniejsze - jego grubość wynosi 300 m.